1. тар. Карама-каршы көз караштагы социалдык катмар. Жумушчу табы. 2. Оюулары бириники экинчисине кынаштырыла турган шырдактын эки бет кийизи.

Чапканда, чапкылап сабаганда, тапылдап түшкөндө (тамчы ж. б.) чыккан дабыш.

Бир нерсе менен чаап, уруп жиберчүдөй, качырып кирчүдөй ыкыс берүү, обдулуу.